4.02.2011

Ben Anlayana Kadar...


Küçükken dış kapı sert kapatıldığında gidenin bir daha asla geri gelmeyeceğini düşünürdüm.

Bizde iç odaların kapılarını annem, dışarıya açılan kapalıları ise babam sert kapatırdı. Babamın fotoğrafına bakar bakar ağlar, çıktığı kapıdan geri gelmeyecek diye her düşündüğümde yanılırdım. Babam sitemlerinden her zaman daha çabuk vazgeçen biri oldu. Annem ise girdiği odalardan uzunca bir müddet çıkmayan taraf…

Bir çocuğun en büyük ikilemidir hangi tarafta olacağını bilmemek. Zaten olayı kavramak sorun bittiğinde bile yetişmezdi onun aklına tam olarak manasıyla. Ya da bakarsın bir dalmış oyuna iki dakika önce kıyamet hiç kopmamış sanki onun yanında.

Annem o günlerden sonra içinin kapılarını hiç açmadı babama.Ve ben anladım ki kalanlarda evi terk edebilirmiş. Gitmek için ille de dışkapıyı çarpmak gerekmezmiş.

Her kim benim ailemde doya doya sevgi var derse yalan!

“Ya sevgisiz yetiştirilmiş anne babaların çocuğuyuz, ya da sevgiyi çocuklarına verememiş ailelerin çocuğuyuz”






11 yorum:

  1. bir yandan yazı bir yandan müzik...
    çok etkileyici olmuş!

    YanıtlaSil
  2. Gercekten güzel yaziyosun..
    ama elbet sevgi vardir..
    arada sadece belki anlasmazliklar olabilir o kadar..

    Seviliyosun..

    YanıtlaSil
  3. Bu son yazı içimi acıttı doğrusu. Nice aileler var ki gerçekten Hakka teslimiyetiyle saadeti yaşamışlar. bari onlara özenmeliyiz.

    YanıtlaSil
  4. Abim bu 2 oldu,ayni anda yazmisiz yine:)

    YanıtlaSil
  5. Her ne yaşanırsa sebebi çaresizlik ben o günlerden sadece bunu öğrenebildim...

    Rory:
    Teşekkür ederim Hoşgeldin.
    Ben seviliyorumdur muhakkak onlar birbirini seviyor mu? asıl soru buydu o zamanlar...

    Profösör:
    Hi değilse özenmeliyiz değil mi çok doğru söylüyorsun

    girlythings:
    Beğendiğine sevindim teşekkür ederim...

    YanıtlaSil
  6. çok etkileyici.
    aynen hep öyle mi kaldı ki.
    değişmediler mi acaba zamanla.

    YanıtlaSil
  7. Haklısın aslında. Bizden önceki nesilde savgiyi ifade edebilme adına bir görünüm yokmuş. Bende bilmem mesela annemin yada babamın bana doya doya sarıldığını. Ama ben evladıma her fırsatta sarılıp onun yanında olduğunu göstermeye çalışıyorum. Benim kızımda sadece annesi ile büyüyecek, umarım hiç bir eksikliği hissettirmeden yetiştirebilirim onu :(

    YanıtlaSil
  8. bizzler,
    kendisi sevgi görmemiş sevgi bilmeyen insanların sevgisiz çoçuklarıyız.

    asıl sevgı başka.

    YanıtlaSil
  9. Deep:
    Değiştiler kısır döngü içinde ki her aile kadar...

    Asahhara: Ne sebepten tek büyütüyorsun bilemiyorum ama varsa imkanın babasının yeri ayrı biliyorsun.Ama söz konusu ölüm ise senin yükün herkesten büyük ben ne desem hafif kalır yanında.Kader sana zorlu şartlar yüklemişse bu sevildiğine işarettir.

    Ailede çiftler; önce kendilerini sonra eşlerini sevmedikçe çocuklar kendilerine lanse edilmiş sevgiden tam manasıyla birşeyler alamıyor.Sevgi varsa eksiklik duyulmaz sen merak etme ...

    Blush:
    Sevgiyi görmemiş ve sunmamış insanların çocuğu olmak bu büyük eksiklik "bence her ailede de muhakkak olan bir eksiklik"
    asıl sevgi başka derken sevgi de bin çeşit.annen başka sever baban başka sen başka seversin sevgili başka...

    YanıtlaSil
  10. Hem sayfan hem resimlerin hem de yazdıkların çok hoş. Ben çok gezinemiyorum maalesef özellikle son 10 gündür. Ama daha sık uğrarım artık:) Hastalık faslını bi atlatayım da.

    YanıtlaSil
  11. Geçmiş olsun sen hastalığını rahat rahat geçir ben seni bekliyor olucam.Hem belki seni bekleyen birinin olduğunu bilirsen daha çabuk iyileşirsin:)

    Ekinezya vitamin desteği öneriyorum sana yakınlarında Amway satan birinden tedarik edebilirsin.15 gün alıyorsun 6 ay koruyor tamamen doğal çok faydasını görürsün 6ay hasta olmazsın garanti veriyorum:) "küçük bir tavsiye"

    YanıtlaSil

Paylaşmak Güzeldir ;)