7.02.2011

Çaldıklarım...




İlkokula daha başlamamıştım galiba. Babam her akşam aynı saatte gelip aynı kanepeye (çekyat) uzanıyor.Ceketini de her zaman ki gibi diğer kanepenin üstüne bırakıyor. Bende ara sıra gidip ceketinin üstüne uzanıyorum. Elimi cebine atıyorum usul usul, amacım bozuk paraları almak. Kafamı da kanepeye doğru dönüyorum, uyumuş havası veriyorum aklımca. Ama tabii elimi attığım cep bariz görünüyor ne halt yediğim belli yani. Fark etmiyorlar beni. Zaten annem genelde o sıralarda sofra hazırlamakla meşgul babam ise habere dalmış olurdu. Kimi zaman bozuk para bulur alırdım cebinden, kimi zaman da hiç bir şey olmazdı bırakırdım öyle. Büyük para görsem almazdım hele de kâğıt olanlara hiç dokunmazdım."Hee para vermiyor muydu babam? O konuda hakkını yiyemem verirdi her zaman." Ama çocukluk işte… Ne kadar paran olursa olsun bir günlük, tek harcamalık olurdu elimizde. O yüzden ertesi günler için (abur cubur için)her daim para lazımdıJ

Bir gün yine böyle uzandım elimi ceketin cebine attım, kafamı bir çevirdim annem tepemde. Babama da söylemiş ikisi birden bana bakıyor. O an nasıl korktum anlatamam. Babam yüzüme gelmedi çocuk işte dedi geçti de, annemden çok tepki aldım. L Bas bas bağırdı sen hırsız mısın?!! Diye…
Başladım ağlamaya ama nasıl ağlamak parçalıyorum kendimi. Sonra babamdan özür diletti ve konuyu kapattık.

Çok saf bir çocuktum ben.Hırsızlık yaparken bile hırsızlığın tanımını kafamda netleştiremeyecek kadar saf. Mahallede ki en yakın arkadaşım ne kadar oyuncağım varsa hepsini azar azar çalmıştı mesela. Ona bunu söyleyemeyecek kadar saftım işte. Benim olana benim diyemeyecek kadar içe dönük… Aldığım kalemtıraşı suda yıkayabilecek kadar zekiydim işte(!)

İnsan kötü düşünceyi de şeytanlığı da kurnazlığı da etrafından öğreniyor. Kapısının önünden başka bir yeri tanımayan bir çocuk olarak geç öğrendim kötülükleri. O yüzden ilkokul dönemim hep saf/ salak şeylerle geçti. Yaptığım en kötü şey babamın cebinden para çalmak oldu.


Herkesi kendin gibi bilmek.Belki de tüm mesele buydu…

Amak-ı Hayal

33 yorum:

  1. çok sıcak bir yazı.
    ben, bakkaldan çikolata aşırırdım.
    sonra babam gider öderdi parasın:)

    YanıtlaSil
  2. Yok o kadar açılamadım ben ,böyle yakalandım:):)

    YanıtlaSil
  3. Çocukluğumu hatırlattı sevimli yazınız .. Aşirma olayını hiç yapamadım ben korkarmıydım bilmiyorum ama bozuk para merakımda olmadı hiç ehehe (:

    YanıtlaSil
  4. AAAA hiç bişe aşırmadın mı börek çörek şekerleme falan? :)

    YanıtlaSil
  5. hakikaten bende kapının önünde bütün dünyadan habersiz büyümekte olan saf salak bir çocuktum.hatta cinsiyet diye bir olgudan bile bihaberdim.gerçektenn :)
    o kadar geç büyüdümki etrafımdaki insanların o kadar geç farkına vardım ki..o yüzden çok incindim belkide.

    YanıtlaSil
  6. Geç büyümek incitir insanı evet...Çünkü herşeyi vaktinden sonra öğrenirsin hep...

    YanıtlaSil
  7. Güzel bir paylaşımdı. benim de buna benzer bir öyküm olacak ama olgunlaşsın istiyorum. Ben de paylaşacağım.

    YanıtlaSil
  8. yaptığın en kötü tek şeyin o olması iyi.

    ya yapma, büyüsek de kötülükleri öğrenmeyebiliriz. görsek de uzak durabiliriz. kirlenmemek çok mümkün bence.

    YanıtlaSil
  9. Merhaba oncelikle :) Ne zamandir gelmek istiyordum bloguna ama bildigin gibi son olaylardan sonra iyicene kopmusdum netten. Bugun daha bir bomba olduk :)) Anlattigin bana da hic yabanci gelmedi. Benimde en iyi dedigim arkadasim evimden annemin hep masanin uzerine koydugu paralari caliyordu. Annem uzun sure benden bilmisdi, ama o yapiyordu, ben de utancimdan soyleyemiyordum.

    YanıtlaSil
  10. Profösör; bekliyoruz:)Şirin bide çocuk resmi yaparsın süper olur.

    Deep;
    köütülükleri öğrenmek demek onları uygulamak anlamında değil.İnsan isterse elbette uzak durur ki duruyorum da zaten.Ama hep geç öğrenmenin verdiği bir zarar olabiliyor(Böyle olduğunda başkalarının yaptığı kötülüklerle öğreniyorsun).Kimden ne zarar gelir bilememek...Bahsettiğim sadece bu=)

    YanıtlaSil
  11. Taze anne;

    Aslında hepimizin çocukluğu az çok birbirine benzer.Hepimiz dayak yemişizdir mesela,Hepimiz bir şeyler aşırmışızdır.Hepimiz yatak döşek ıslatmışızdır ve bunu sır gibi saklamışızdır=)
    Ama senin ki benimkinden beter olmuş annenin sana küçüklüğünde güvensizlik aşılaması ileride sorun olabilirdi belki de olmuştur.Annen sana güvenmeyerek çok ayıp etmiş.

    Her zaman bekliyorum seni görüşmek dileğiyle...

    YanıtlaSil
  12. cok guzel bır yazıydı ben calamazdımkı cuku calmak ıcın nese..tebrıkler cnm yazıların cok guzel

    YanıtlaSil
  13. Adsız;
    Teşekkürler ama keşke daha açık yazsaydın.Dök içini, burdan kimse seni tanımaz:)

    YanıtlaSil
  14. ah yorumlara bakınca tek saf değilmişim diye sevindim.
    bütün saflar toplandık ,toplandık.
    saf demeyelim iyiniyet diyelim.kötü niyetli olmaktan evladır,boşver.
    itiraf ediyorum,arkadaşımın bebeğinin beşiğini çalmıştım,6 yaşında felan. o gece nasıl vicdan azabı sabah olmadı bir türlü,bin türlü rüya..
    sabahın köründe gidip yerine koymuştum neyseki.

    YanıtlaSil
  15. Hoşgeldin Neval;
    Bende tek olmadığıma sevindim:)
    benden başka kimse birşey çalmamıştır herhalde diyodum:)

    Küçüktük ama yaa:)

    YanıtlaSil
  16. Adsız arkadaşım bu deneme iyiydi doğru yoldasın tekrar yazarsan yorumunu görebilicem diye umuyorum:)

    YanıtlaSil
  17. :) ben de bilmiyom. seni güldürmek için yaptım. bazen adsız insanlar yorum yapabiliyor.

    YanıtlaSil
  18. Bende çocukken çok hırsızlık yaptım. Bizim bakkalımız vardı. Çalmadığım bişe kalmamıştı. Sonraları baya abarttım arkadaşlarım içinde çalıyorum. Zor oldu hırsız psikolojisinden kurtulmak. Şimdi bile bazen bi elimi kendi cebimden bişe almaya çalışırken diger elimle yakalıyorum:))

    YanıtlaSil
  19. Deep;
    Güldürdün de zaten:)
    Muzip:)

    YanıtlaSil
  20. Adsız;
    İnsanların küçüklüğünde kalan muzipliklerini anlatması benim hoşuma gidiyor.Yalnız değilim senin gibi çalma olayını abartanlarda varmış sevindim:)

    YanıtlaSil
  21. üniversite yıllarında bu deneyimim çok işime yaradı. Çok parasız kaldım zenginden alıp fakir beni çok doyurdum. Kendi kendimin Robini Hood u oldum:))

    YanıtlaSil
  22. Adsız;
    Güzelmiş zanginden al fakire ver beğendim:)
    Ama biraz etik dışı sanki:)

    YanıtlaSil
  23. Etik şeyler güzel değil ki zaten eğlenceli olmuyor

    YanıtlaSil
  24. Çayan;
    Eh öyle tabi güzel olmuyor çoğu zaman ama yinede etik denen bir olgu var ve de uymak lazım:)

    YanıtlaSil
  25. Etik değerlere uymak güzel ama etik değerlere uymayanlara bizim cebimizden ruhumuzdan hayatımızdan çalan çırpanlara karşı gelemiyoruz. Çünkü karşı gelmekte etik değil gelmemekte. Büyüklerimiz böyle ön görmüş.

    YanıtlaSil
  26. Çayan;
    SEvgili arkadaşım öyle bir cümle kurdun ki beynim durdu bu söze yorumsuz kalmak istiyorum. Susunca ağırlık kazanacak kadar güzel kelamlar dile getirdin...

    YanıtlaSil
  27. ÇAğan;
    Ne demek efendim saygılar :)

    YanıtlaSil
  28. Okumamışım ben bu paylaşımı neden acaba..?
    O değil de 16 yaşlarında iken en yakın arkadaşım sınıfın parasını çalarmış sonra da bana çaylar pastalar vs vs yedirirmiş, sınıfta ben çalıyorum sanıyor kimse yüzüme söylemiyor ama biliyorum takipteler beni, suçluymuşum gibi davranıyor herkes 1,3,5 derken yine bir gün benim olmadığım bir gün paralar çalınmış ta ben olamayacağım ihtimali doğmuş kesin de değil he...Ama var ya kaç ay hırsız muamelesi görmek çok acı ,hıı kimin hırsız olduğu ortaya çıkmadı ama ben o olduğunu anlamıştım evet SUSMUŞTUM.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belkide bu yazımı yazdığımda sen yoktun..

      :)))
      Ne komik olmuş:))
      O zaman pek sevimli olduğunu sanmam ama şimdi bakınca sevimli bi hatıra dimi:)

      Sil

Paylaşmak Güzeldir ;)