20.07.2011

Gidememek

"Ben, ne zaman O’nun elini bıraksam yetim kalmış bir çocuk gibi bakıyor gidişime. Bir kez olsun giderken arkama bakmasam, beklide hiç acımayacak bu kadar içim… Kahretmeyecek bakışlar. Merhamet ve sevgi arası vicdan muhasebesinde tüm parmaklar beni suçlu göstermeyecek… Bu kadar ağır olmayacak veda cümleleri kurmak.

Ah! Bir kez arkama bakmadan gitmeyi başarsam…

Aslında gitmem gerektiğini biliyorum; olması gereken de bu. O da biliyor bunun böyle olduğunu. Alıştık galiba biz birbirimize... Hem de çok alıştık. Ne kalmayı ne gitmeyi beceremeyişimizin tek sebebi bu… Küçük hayallerimiz uzun birlikte geçecek koskoca bir ömrümüz vardı hâlbuki. Vardı… Var olduğuna o kadar inanmıştık ki… Koca bir suskunluğa bırakıyoruz bazen her şeyin yerini. Sadece üç beş günde bir cümle sonrasında yürek sızlatan “gel” bakışları… Yeri değişmiş sevgilinin. Alışkanlık sevginin önüne öylesine geçmiş ki… Ellerin ayakların dinlemiyor seni cümleler olması gerekene yaklaşmıyor. Duygulara bir adım uzak mantığa bir santim yakın olabilsem…

Bir anlık duygusallık en baştan başlatıyor her şeyi. Ben güçlü olmayı başaramadım belki de… Bir gün gidicem diyorum her seferinde. Bu sefer arkama bakmadan… Yüzünün hayali gidecek hafızamdan. Ses tonunu sana benzeyen birini duymadıkça hatırlamıcam.

Bir gün gidicem arkama bakmadan. İsmini silicem telefondan. Belki başka şehirlere gitmek icap eder. Belki daha çok uğraş bulmalıyım kendime. Aklıma hiç gelmemen için daha çok çaba sarf etmeliyim. Gitmek ve sonrasındaki her şeyi yapmak için kararlıyım ben yeter ki sen o hüzünlü bakışlarla bana ihtiyacın olduğunu hissettirme. Yeter ki sen bana gel dercesine bakma. Yeter ki bensizde iyi olabileceğini göster bana!

Yeter ki…

Yeter ki her gidişimde kal! Deme bana..."


7 yorum:

  1. her yazında gözlerim doluyor..

    YanıtlaSil
  2. "Bir gün gidicem arkama bakmadan" her parağrafın başı olabilecek bir başlık niteliğinde. Bir kara tirenin acı acı üç kez bağırışının ardından, akkasına bakmadan homurdana homurdana gidişi gibi. Belki hiddetli, belki öfkeli, bel ki de geride gayri ihtiyari mahzun el sallayışları eşliğinde bir gidiş olacak benimkisi. Bir daha dönmemecesine..

    YanıtlaSil
  3. Nora;

    Her yazımı okuman benim için harika bir duygu teşekkür ederim.

    Gerçekleri yazıyorum bir çok zaman. Benim gerçeklerimi. Çaresizlikle örülü, bazen yazarken insanları artık hakikaten sıkmaya başladığımı düşündüğüm gerçeklikler...
    Can acıtan uzak iklimli özlemler... Kokusunu bile unuttuğum ezberler..

    İşte öyle..

    Sevgilerimle..

    YanıtlaSil
  4. Profösör;

    Aman sen gitme!

    Ben ayrılıklara alışığımda sen vedaları ne kadar ezberledin bilemiyorum...

    Alışkın olmadığın şeylere yeltenme bu yaştan sonra kaldıramazsın belki :)

    YanıtlaSil
  5. Samimiyetin hissettiriyor gerçekliğini, ondan o kadar etkiliyor zaten.

    YanıtlaSil

Paylaşmak Güzeldir ;)