21.10.2011

Mektuplarım (1)

Ne hayatın cilvesi ne de hayatın güzellikleri umurumda. Hayatta bu sahtekarlıklar, nankörlükler, bu riyakarlıklar olduğu sürece de zaten umurumda olması beklenemez benden. 
Güzellikler varsa bir kaç asır ötesinde ufuklarda, uzaklarda, fersah fersah öte diyarlarda olsa gerek. 

Yazdıklarımı ne kadar okuyacağın şaibeli. Ne kadar samimiyetle okuyacağın da. Belki de okuyup geçeceksindir. Belki de acı çekmekten hoşnut olan bir insan kisvesi yapışacaktır alnıma güzel insan.

Ben seviyorum seninle paylaşmalarımı. Seviyorum seninle olan irtibatlarımı. Seviyorum seninle olan seviyeleri. Düzeni, intizamı, ve de insanlık namına olan kuralları. Bütün hacmiyle seviyorum. biliyorum senle olan o ahenki, ve de biliyorum seninle olan o melodiyi. Seninle güzel bir enstürmandık biz. Detone olmadık hiç, akordumuz da hiç bozulmadı. Ama hayat söylüyordu şarkıyı. Ve de sanırım detone olan oydu. Tüm nefis orkestramıza rağmen ona layığı ile likayatli olamayan seslendiriciydi...Biz değildik. 

Ya pes kaldı, ya da oktavını ayarlayamadı bizim melodimizde o hayat. Olansa biz müzisyenlere oldu. Sen kemandın bense viyola. Ne kadar da uyumluyduk oysaki. Ama sesi kötü bir akor geldi ve bu büyüyü bozdu. 

Şimdi yaylarımız kırık, notamız pespaye, argümanlarımız flu... Kaldık öylece biçare....Ama gel gör ki ne çare...

Ama istemem ikinci yayın / senin / kırık olmasını. İstemem notaları eksik bir şarkı. Ve de istemem kırılganlar senfonisine senin de katılmanı. Sen hep gül. hep tebessüm et. hep iyimserliğini ve güzelliğini koru. Unutma bunlar en çok sana yakışıyor. En çok da içtenliğin. Ve de en çok samimiyetin. Ve de en en çok iyimserliğin....Bunların hepsi sende kalsın. Kimseye de verme. Kucakla ve kollarının arasına al bunlar benim de. Ve daima sende olan varlığını benliğini korusun...

Yok yok yanlış anlama. Sitem değil bu yazdıklarım. Tamamen iyimserliğim ve seni severliğim... Bunu hep böyle düşün olur mu... Sakın kırıcı olma ve kırma. Ve de rahat ol her zaman söylediğim gibi. Ben sana hiçbir dönemde hiçbir şartta hiçbir koşulda kırılamam. Ne yaparsan yap, bir dağa taş bile olsan, bir hava akımında ters rüzgar etkisi olsan da, stabilize yola inat asfalt olsan da , bir güle inat papatya olsan bile, her ne olursan olsan bile ben sana her zaman değer veriyorum. Ve her zaman seviyorum bunu asla ve asla unutma olur mu..

Not : Biliyorum ki bu mailimin çoğu kısmını es geçip yanıtlayacaksındır. ( sitem değil, gönül ister ki es geçme ) Ama olsun. Sen böyle de iyilerin iyisisin. Bunu unutma. Kaşif olarak görürsen bunu evet ben bunu sende keşfettim. 

Selametle.
Yazan: Hasan Akbaş

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Paylaşmak Güzeldir ;)