10.12.2011

Cürmü Meşhut (Vaktiyle yazılmışların tozlanmış sayfalarından)


Hayal derinlikleri dedim yaşadığım her şeyin adına.Benim için her şey olan bir şeyin,sadece kurduğum bir hayal dünyası olduğunu fark ettiğim anda... Sabır dedikleri meretin ne can acıtan zebani olduğunu iyi bilirim. Günlerce, aylarca, yaşadım bunu. Her kısır döngüyü içimde gittikçe ağırlaşan, ağırlaştıkça taşlaşan katı bir külfet gibi taşımaya başladım. Yaşlandım hayatımın o toz pembe denilecek zamanında...Yoruldum dirayetsiz kaldım...

          ***                                          ***

Uzak bir şehre gidiyorum. Gittiğim her yere senide içimde, yüreğimde, tenimde, özümde götüreceğim biliyorum. Senden hiç kurtulamayacağım. Bu iyi mi kötü mü bilemiyorum... Zaman gittikçe ağırdan alıyor kendini.Yollar gittikçe uzaklaşıyor bedeninden.İçimde bir çocuk şefkatiyle büyüttüğüm sevgili! Seni kaybetmekten çok ama çok korkuyordum.Hala da korkuyorum...

YALAN!!!

Umudun bileğini kıran, sevginin şefkatini yoran, zamana sabrı katık yapmayı zorlaştıran o zalim düzenek. Masumiyetin damarına enjekte edilmiş sinsi zehir. Ne zaman senin dolambaçlı sokaklarına girip ter içinde kaldıysam işte o zaman anladım bana yardım etmeyeceksin... Ben çocuk gibi elimdeki her şeyi seninle paylaşırken sen kim bilir kaç kere o sinsi dünyanda benimle dalga geçmiştin. Hiç mi acımadın heybesinde katıksız sevgisiyle, bir derviş misali sana yaklaşan bu sevgiliye? Ben olsam acırdım. Hem de çokkk... O ki; dünyayı senin için arkasına alıp, son nefesini bile seninle paylaşmaya o kadar hazırdı ki. İtseydin beni keşke sevgili! Yok etseydin! Aldatsaydın beni başkalarıyla, evli olsaydın keşke, ya da azılı bir katil... Cani misin sen sevgili? Baksaydın bir kere yüzüme de deseydin keşke, beni hiç ama hiç sevmediğini.

İlk yazdığım ama hiç izleyicim olmadığı için bir kenarda kalmış bir yazımdır bu... Bugün o duyguların acılarından kurtulmuş olsam da o gün bunu hangi hislerle nasıl kıvranarak yazdığımı bugünmüş gibi maalesef hatırlıyorum...

Yazan: Amak-ı Hayal (Hayal Derinliği)

6 yorum:

  1. bırak gitsin. Yürekli insanlar gerekli bize..

    YanıtlaSil
  2. çok damardan denir ya hani öyle olmuş Hayal..
    kime dokunmaz ki bu anlatım ..kime.!
    -cecil-

    YanıtlaSil
  3. Profösör:

    Çoktan bıraktım...

    Yalansız insan gerekli bize, ben en çok bu hususta yoruldum.

    YanıtlaSil
  4. cecil:

    Fazla damar oldu haklısın:(

    YanıtlaSil

Paylaşmak Güzeldir ;)