26.03.2012

Abla Olmak...


Erkek kardeşimin doğmadan önceki evresini hatırlıyorum. Annem hamileyken beraber tekmelerini hissetmeye çalışırdık. Elimi sürekli annemin karnına koyar heyecanla doğumun olacağı günü beklerdim. Tekmeleri kendimizce yorumlardık. O kadar hareketliydi ki yaramaz olacağı o zamandan belliydi. Bazen elimle onu hissettiğimde annem bunları yorumlardı bak derdi yemek yemeye gidiyor. O nasıl besleniyor ki derdim, e onunda buzdolabı var derdi. Hayalini kurmak zor tabi ama inanırdım beş yaşında saf bir çocuktum çünkü. Annemin karnında bir ev varmış gibi gelirdi.

Erkek kardeşimle çocukluğumuzda çok iyi anlaştık ama müthiş yaramazdı onunla baş etmek hiç kolay olmadı. Sonra ben 8 yaşımdayken kız kardeşim doğdu. Onun doğumunu normal karşıladım o kadarda merak duymadım. Erkek kardeşimin doğduğu gün belli belirsiz yüzünü silik silik hatırlasam da kız kardeşimi çok net hatırlıyorum. O güne ait her şey çok net. Ben ikisine de eşit davrandım ne kadar oyun oynadıysam ne kadar onunla öğle uykusuna yattıysam ya da beşiğini salladıysam kız kardeşime de aynısını yaptım. Eşit ilgilenip aynı sevgiyi vermeye çalıştım çünkü ben bir ablaydım.

Sekiz yaşında tekrar abla olmak farklı oldu tabii. Daha büyük olduğum için onunla daha çok şey paylaştık. Onu banyo yaptırabildim mesela. Tuvalet eğitiminde benimde payım oldu. Giysilerini giydirebildim, onunla dışarı gezmeye çıkabildik. Sonra bir gün beraber yattık gece, yatış o yatış hala beraber uyuyoruz. Senelerdir beraber uyumanın verdiği alışkanlık varmış. Üni. için yurtta kalmam gerektiğinde çok zorluğunu yaşadım ve anladım. Göğsünde kocaman bir boşluk oluşuyor ve çok sevimsiz geliyor tek başına uyumak. Tek kişilik yatakta iki yetişkin nasıl uyur bağlılık olmasa, inanın çok zor sığamıyoruz.

Erkek kardeş büyüdükçe değişti ne yapsak da çocukluktaki gibi olmuyor zaten kendimize ait bir hayat inşa ediyoruz sonuçta bu normal. Kız kardeşte büyüdü tabi onunla da artık kopuyoruz dönem dönem. Bazen bana hiç olmadık cümleler kuruyor, güceniyorum. Bir anne gibi gücenebildiğim için annemi zaman zaman daha iyi anlıyorum. Gözümün önüne hep küçük hali geldiği için ben ona hiçbir koşulda kıyamıyorum ama onun benle alakalı böyle hatıraları olamadığı için daha sert olabiliyor. Kız kardeş daha bir bağlı oluyor ablaya aynı dili konuşmanın bağlılığı var bazen de aramızda. Yetişkin insanları sadece sevgiyle yönlendirebiliyorsunuz ve bu temel küçüklüğe dayanıyor besbelli.


Ben onu abladan çok evlat gibi seviyorum sanırım.
Bütün güzellikler hep onunla/onlarla olsun…

 Amak-ı Hayal


25 yorum:

  1. kuzen evlenmeden önce benim tek kişilik yatakta ikimiz ara sıra yatardık ve sabaha kadar uyuyamazdım o gayet rahat uyurdu, hala diyorum ayırmanız lazım yataklarınızı, nereye kadar beraber yatacaksınız :P

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben tek uyumaktan hoşlanmıyorum evlenene kadar böyle gider herhalde:):)

      Sil
  2. Hiç değişmemişsin bebekkende pek tatlı bir kızmışsın güzelim:) abla olmak sanırım seni en iyi anlayabilecek kimselerdenim hatta konuşmuştuk değil mi seninle bu konuyu kardeşimi büyüttüğümü falan anlatmıştım sanırım:) ne kadar çok konu üzerinde konuşmuşuz düşündüm de bir an, demek bütün bir günü birlikte geçirsek pehh hayat hikayemizi öğrenirdik baştan sona;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bunu görüştüğümüzde de konuşmuştuk ama daha çok burda bi postumun altına yazmıştın uzunca oradan daha iyi hatırlıyorum:)

      O gün gerçekten güzel bir gündü senden ayrılmak istemedim konuşacak daha çok şey bulurduk biz:)
      Yine beklerim inşallah bu sefer daha az zaman kaybederiz birbirimizi bulurken:))

      :*

      Sil
    2. İstanbul da yaşayan sensin seni bulan ben:))) Yeniden gelirsem evinden alacağım seni:))

      Sil
  3. benimde var erkek kardeşim yaşımız çok yakın tam olarak iki bile değil aramızda ki fark ,ama o çok güzel hissettirdi bana "abla olmayı" öyleki kocamannn genç bir adam olmasına rağmen;
    -senin adın "abla"gibime geliyor seçil değil sanki
    :) der durur

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay ne tatlı kardeşim varmış:)
      Yaşınızın bu kadar yakın olması annen adına zor olmuştur ama sizin adınıza eminim güzeldir:)

      Sil
  4. Ne güzel olmuş yazın çok samimce paylaşmışsın içinden geçenleri,,,,
    ben hiç abla olmadım kız kardeşimde olmadı benim,iki tane abinin kızkardeşi evin en küçük kızı oldum her zaman,bir evin bir kızı demeleri hoşuma giderdi,ama ablam yada bir kızkardeşim olmasını çok isterdim,kız çocuklarına karşı ayrı bir sempati duyarım belkide hep içimde eksikliğini duyduğum için,işin garibi benimde kızım olmadı,ikinciyi kız beklememe rağmen oda erkek oldu hayırlı evlat olsunlar gerçi o yeter Rabbim acılarını göstermesin,,,,
    Ama şu varki sana gelecek olursak ilk çocuklar erken olgunlaşıyor,onların üzerine kardeşleri olunca ayrı bir yük daha biniyor,anne babalar he rne kadar evlat ayırmasada,her çecuğunu eşit sevip ilgi göstersede ilkler biraz eziliyor ve erken olgunlaşıyor,,,,
    birde şu var erkek kardeş kız kardeş gibi olmuyor haklısın,tıpkı babanın anne gibi olmadığı olamıyacağı gibi :(
    Resimlerinde çok şirin,çok şekersiniz,Allah muhabbetinizi daim etsin,hiç ayırmasın,her zaman güzel geçinin inşallah...
    Öperim canım yüreğine sağlık,selamlar olsun...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlklerin ezildiği konusuna katılıyorum. Anne bana bilinçsiz oluyor bütün acemilik ilkten çıkıyor. Ben bunun sıkıntısını çok yaşadım geriye dönüp baktığımda daha iyi farkediyorum. Kız kardeşin, ablan olamamış bari kızın olaymış çok güzel olurmuş ama dediğin gibi nasip.

      Bende seni öpüyorum fotoğ. beğenmişsin teşekkür ederim:)

      Allah hepimizin muhabbetini daim etsin inşallah..

      Sil
  5. ayy amak ne harika yazı ve fotolar! kaldırma lütfen..

    abla olmak çok güzel bence hem de evlat gibi sevdiğinden özel de.

    herkesin senin gibi ablası olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağol Mia:)
      Ama fotolar görsellere düşmesin maazallah bizimkilere sormadan koydum zaten:)

      Valla olsun, ben çok şeker bi ablayım hoş bazen kıymetim bilinmiyor ama neyse artık:)

      Teşekkür ederim..

      Sevgiler..

      Sil
  6. Ah o fotoğraflarla nerelere gittim bi bilsen. Benimde kardeşlerimle aynı buna benzer fotoğraflarım var ve gerçekten kız kardeş çok farklı.Helede sadece kardeşlerinle tutunduysan hayata bende hep derim iyiki varlar.Bazen en küçüğümüzün sözleri çok yakar canımı ama 5 dakika sonra öper küçük annem der geçer :)
    Çok haklısın sevgi olmasa nasıl dinlerki 8 yaş büyük ablasını :)
    Ah ama içimde bi uhdedir ben hiç büyük olmak istemezdim. Nedenini ne sen sor ne ben söyleyim :)
    Çok uzun yazdım yine çünkü yazdıklarında kendime dair bişeyler buluyorum o zamanda çok konuşuyorum.
    Çok güzeldi teşekür ederim müsadenlede öperim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa yaz sen uzun olsun, içinde bişey kalmasın:)

      Bende büyük olmak istemezdim inan, küçükler daha rahat oluyor ama şöyle de bir durum var büyüğe bi vakiten sonra kimse karışamıyor o yönden azıcık şanslı sayılırız:)

      Küçük büyüğün elinde (kısmen) büyüdüğünde daha çok fedakarlık gerektiriyor meyvesini yemek hoş (küçük annem vb.) ama bi de o günlere dönüp baktığımızda nelerden vazgeçmiş oluyor insan (oyun vb.) o yönü kötü tabii:)

      yazılarımda kendine dair birşeyler bulman beni mutlu ediyor
      SEvgiler...

      Sil
  7. kardeşim olmadığı için anlayamdığım duygular:(abim için hissettiklerime benzemiyor...
    Allah ayrılıp herbiriniz başlı başına birey olduğunuzdada böyle olamnızı nasip etsin.çünkü herkes kendi ailesini kurduğunda işler farklılaşıyor bazen:((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısın bağlar iyice kopabiliyor ya da zaman olmuyor eskisi kadar (verimli)

      Ahh kıyamam kardeşin yok mu senin. Abiyle geçinmek çoğu zaman zordur ya.
      Boşver aslında olmaması da iyi onun sorumluluğu da bazen bunaltıcı:)

      Sil
    2. o konuda şanslıyım abim benden 6 yaş büyük olduğu için daha çok babam gibi yani iletişimimiz çok iyi:)

      Sil
    3. oww bu harika bişi olsa gerek:)
      Babanda sağdır inş.
      O zaman daha bi harika olur..

      Sil
  8. Sende sevgi, şefkat ve merhamet duyguların iyice gelişmiş. tebrik ederim. güzel de bir yazı..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Galiba fazla gelişmiş bazen zararını görmüyor değilim hani:)

      Teşekkür ederim hocam.

      SEvgiler...

      Sil
  9. benden 3 yaş küçük bir erkek kardeşim ve 7 yaş küçük bir kız kardeşim var... sabah sabah gözlerim dolarak okudum yazını... insanın kardeşinin olması elinin kolunun ayağının olması gibi birşey bence... elbette erkek kardeşler bir adım gerinizde kalabilir bazen ama sesleri solukları yeter... bu arada resimler çok şeker, yazı süper...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tuba seninle hemen hemen yaşlarda sıralamada tutuyor o yüzden daha iyi anladığına inanıyorum.
      Katılıyorum sana sesleri solukları yeter çünkü onlarsız olmak nasıl birşey biz bilemiyoruz...

      Teşekkür ediyorum güzel yorumun için.

      Sevgiler...

      Sil
  10. abla çok farklı bir duygu .. ne güzel yazmışsın , evet anne gibi güceniyorsun o yüzden kırılıyorsun ama hiç kıyamıyorsun . çok şanslıyız bence kardeşlerimiz var . çok özeller. ben de yazmıştım kardeşle ilgili yazı

    http://zeyzeyinharikalardiyari.blogspot.com/2012/01/kardes.html

    Kocaman kucaklıyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Abla olmak gerçekten güzel:)

      Gelicem bloguna teşekkürler..

      Sil
  11. "Ben onu abladan çok evlat gibi seviyorum sanırım." demişsin. Evet abla olmak içinde anneliği barındırıyor biraz ama çocuğun olunca anneliğin daha farklı olduğunu anlıyorsun...
    Kız kardeşle erkek kardeş daha farklı olabiliyor zamanla ve ben bu sebepten kızımın, hep kız kardeşi olsun istiyorum, ki hamdolsun bir buçuk aya kadar gelecek inşaAllah kız kardeş... :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aa iyiymiş istediğin gibi olmuş:)
      sanırım öyle olur ama ne bileyim bu benlede alakalı birşey
      çok sevdiğim insanlara hep anne gibi çok karşılıksız ve fazla bir şefkatle yaklaşıyorum..

      Sil

Paylaşmak Güzeldir ;)