27.03.2012

En Çok Senin Yok Ettiklerin Acıtır


Yırttım bütün fotoğraflarını…

Hep filmlerde olurdu hani her şeyi toplayıp yakmak, yırtmak, atmak… Nasıl kıyarlar derdim. Kimileri gerçek hayatta ileri gidip hattını, telefonunu dahi kırardı ya, nasıl bir nefret, nasıl bir sinir bu derdim. Olurmuş böyle şeyler. Gün gelir tüm inançlar biterse eğer sevgiye dair, atılırmış geçmiş, yükmüş gibi hoyratça. Kıyıp da eskimesin diye albümün jelâtini altından sevdiğin fotoğrafları bir gün en değersiz yere en değersizmişçesine atabilirmişsin. O an pişman olmak önemli değildir. İnsan umutlarına içinden seller akıtırken, yüzünde biriken sinir mimiklerinde, yıllardır orda bugünü beklemişçesine belirince, sonrasında pişman olup olmayacağın önemli değildir.

Attım sana ait birikmiş anıları. En çok sevdiklerimi en önce attım. Ağlarlar, kötü kötü bakarlar yüzüme diye sona bırakmadım. Niye acısın ki içim. Hak etmesen ben bu kadar sinirlenir miydim? Ama acıyor işte... Sonra dönüp tüm yırttıklarımı bir araya getirmeye çalışınca daha çok acıyor. Hangi keşkeye daha çok sitem edeceğini bilemiyor insan. Yenilerini çekemeyeceğin ve elindeki son hatıraları da yok ettiğini fark edince daha bir beliriyor kaygı, hayıflanma, burkulma.

Neye daha çok kızıyorsun sor bir kendine. Hangisi daha çok mutsuz ediyor. Bir daha mümkün olamayanları yok etmek mi? Yok edecek kadar vazgeçip duyduğun öfkeye yenik düşmek mi? Yoksa hatıraları geri birleştirememek mi?

Dönüşü olmayanları yok etmek yok eder insanı. Bir gün bunu telafi etmeye imkân bulsan da hayıflanırısın, bulamasan da…

İşte bu yüzden sakın ola hatıraları öfkene yenik düşüp yok etme. Bir gün gelir mum ile ararda ne onları ne de o hatıraların sahibini olurda hani belki bulamazsın…


Amak-ı Hayal

18 yorum:

  1. Sende dinle..
    http://www.youtube.com/watch?v=BuuUH08w3Us&feature=autoplay&list=LLDEUNqA0Tck56oIWvfFuNFQ&lf=mh_lolz&playnext=1

    YanıtlaSil
  2. Hiç bir ameliyat geçmez acısız hiç bir başlangıç sonsuz başlamaz..
    Dibe vurmadan yukarı çıkılmaz..
    Vur dibe yoksa üste çıkamazsın..
    Ortalar çok fesat tavsiye etmiyorum..

    YanıtlaSil
  3. depresif moda girmişiz yine :((((((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. anlık şeyler bunlar sıkma canını...

      Sil
  4. Merhaba,
    Blogların geliştirilmesiyle ilgili olarak yapılan Gencal araştırmasına katkı sağlarsanız memnun olurum.
    Saygı ve sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl bir katkı sağlayabilirim ki?

      Sil
  5. Affedici olmak güzeldir en azından iindeki zehirle yaşamazsın!

    YanıtlaSil
  6. İlkokuldan mezun olunca, fotoğraf albümümdeki o yıllara ait fotoğraflara baktığımda hissettiğim tek şey öfke olurdu. Ben de o fotoğrafların yarısı bir anlık sinirle yırtıp atmıştım. O derece nefret etmişim düşün artık. Pişman oldum mu? Hayır. Sen de olma lütfen. Duygularını hiçe sayan, ne düşündüğünü önemsemeyen insanlarla aynı fotoğraf karesindeysen yırt at o fotoğrafı özlem. Ben öyle yaptım. Pişman değilim. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu da madalyonun öbür yüzü olsa gerek:)
      Peki öyle yaparım bundan sonra seni mi kırıcam:)
      Ne güzel anlatmışsın:))

      Sil
  7. Elim cok defa gitti yırtmaya ama bir türlü yırtılmadılar ama ben her defasında parçalandım . Önemli olan kalpte bitirmek ama bir türlü bitmiyo gitmiyo...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bitemeyenlerin hatırası zorlar insanı.
      Yoksa daha çok zorlar..

      Sil
  8. Beni, bi zamanlar kıyamadıklarımı yok edecek duruma getirene kızarak yırtınca pişman olmadım hiç.
    Belkide pişman olmak kişinin sevgisinin yada nefretinin büyüklüğüne bağlıdır.

    Seçtiğin şarkıları çok seviyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bazı anıların geridönüşümü mümkündür o yüzden anıları yok ederken iki kere düşünmek lazım...

      sevindim:)Aynı telden çalıyoruz o zaman:)

      Sil
  9. çok çok iyi etmişsin bence.
    anılı bişiler saklamak çok kötü bişi bence gidenlerin ardından.
    benden kimse gitmedi ama yine de herşeyi atarım.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Atmayı çok severim.
      Evde gereksiz ne varsa atarım kalabalıktan hoşlanmıyorum (evde herkes şikayetçi)
      Ama bazı anılar var ki bir anlık sinirin kurbanı olurlar onlar, onlara acırım
      Bu yazıda öyle anılara atfen...
      :)

      Sil

Paylaşmak Güzeldir ;)