10.05.2013

Bilinmezlik Denklemi


Milyonlarca güzel cümleyi sildiğim oldu bu satırlardan. Hepside kısada olsa anlamlıydı. Sırf sonunu getiremediğim metinlerin başlangıcı oldu diye sildim onları. Ben bazı cümlelere çok haksızlık ettim. Onları hiç silmemeliydim…

Bazı sokaklardan sırf benim evime çıkmaz diye geçmedim. O sokakların güzel ahşap evleri, balkonlarında başka yerde hiç görmediğim kadar renkli çamaşırlar asılıydı belki. Belki o mahallenin çocukları benim gibiydi… Denemedim…

Her gün önünden geçtiğim yüzlerce mağaza oldu. Her yerde bütün kış aradığım yelek belki de orada bir yerlerdeydi. Bakmadım… Basit vitrinlerine ön yargı yaptığım bir sürü yer oldu. Adını okumaya tenezzül etmediğim. Satışçılarını samimiyetsiz bulup sevmediğim. Ve aslında normal şartlarda nasıl insan olduklarını hiç bilmediğim, bilmediğim için kibir ettiğim şeyler oldu… Büyüklenmemeliydim…

Parkın salıncaklarını işgal eden kadınları ayıpladım. Çocukların oyun alanına tecavüz gibiydi benim için yaptıkları. Onları bir bankta izlemek gözümde aşağılamaktan başka bir şey olmadı. Düşünmedim hiç içindeki çocuğa can verdiği için böyle davranabileceğini. Ya da belki küçükken büyük yaşayanların büyükken küçüklüğüne dönmesi gibi bir şeydi onların bu eylemi. Belki benim gibi çocukluktan kalma bir aşktı onun için/ onlar için sallanmak. Ben yapamayacağım için mi yapanlara kızdım acaba. Ya da tek takıldığım nokta zincirlerin o ağırlığa dayanamayıp kopması mıydı? Anlamak için daha çok çaba sarf etmeliyim. Etmedim…

Herkese her şeye koşulsuz şartsız kızabilir insan. Anlamak esas olan... Çaba sarf etmek... Denemek, denemeye değer bulmak. Hayatın kısacık, küçücük aslında ne kadar basit ve geçici olduğunu bilmek, sevmek sevilmek yüreğinin elinden tutup her şeyle tanıştırıp benimsetmek…

Ne biliyor musun sorun olan. Fazla kaybolduk hayatın içinde. Bakmaktan ve görmekten yeterince nasip alamıyoruz. Görmediğimiz için doğru yorumlar peşinde değiliz. Ve bazen tüm yorumlar anlamsız bir yorumsuzluk…

Muhabbetle…


Amak-ı Hayal

10 yorum:

  1. Hayirli cumalar arkadasim
    evrende yanliz degiliz bu benmiyim acaba diye düsünmeden edemedim yaziyi okuyunca
    görmek baska bakmak baska bu durumdan etkileniyoruz lakin Tuhafdir, tüm duyuların merkezi olan beyin, acı hissetmeyen tek organdır.ama kalp o baska iste
    Zorlarimizi kolaylastirsin Allah c.c.
    onu kaybetmeyelim yeter zira hersey onunla güzel
    Muhabbetle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aminnn

      Güzel yorumun için teşekkür ederim kocaman sevgiler..

      :)

      Sil
  2. derin bir itiraf olmuş..
    dünya bizim gözümüzün görmediği bir çok sahneden ibaret işte..
    hangisini seyredelim ki biz de insanız yoruluyoruz..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biraz fazla derin oldu ama sevdim arada bir böyle diğer yüzümü mü göstersem acaba:)

      Sil
  3. NE KADAR GÜZEL BİR YAZI BENDE BAZEN BOŞ BOŞ YÜRÜRÜM...BAKMAK DÜŞÜNMEK ...LAKİN SALINCAĞA SALDIRIRDIM BEN

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Salıncağa saldırmak masum ve zararsızca, saldırabilirsin sen bana bakma:)

      İnsan boş yürürken aslında ne çok dolu düşünür değil mi?

      Sevgiler..

      Sil
  4. bayılıyorum sana ya yaz yaz durmadan yaz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Heyy! Teşekkür ederimmm:)

      Sırf senin için devam edebilirim yazmaya

      Kocaman sevgiler..

      Sil
  5. sırf bizim işimize yaramıyor diye bizimle ilgili değil diye önemsemediğimiz hor gördüğümüz insanlar geldi birden aklıma...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi insanlar kendilerine has renkleriyle güzeller...

      Öyle sevmek gerek..

      Sevgiler..

      Sil

Paylaşmak Güzeldir ;)