5.10.2016

SATIR ARALIĞI

Bu satırlardan birkaç nefes geçti. İç çeke çeke, sessiz sedasız, sadece “ben seni sevdim ve çok özledim” diyebildiğim. Özlemle sınanmış hayatımın en güzel hikâyesiydin sen, o, bazen de bir başkası. Ne çok sevmelerin var senin, dediğini duyar gibiyim. Küçücük bir insanın kocaman sevişi…  Bazen sızlayan bir kalpten alıp da tekrar inşa ettiğim. Ağlarken bağrıma basıp sevdiğim.  Anne olup çocukluğundan öptüğüm. Geçti deyip de geçiremeyince beraber perişan olduğum. Çok anladıklarım… Az yaşadıklarım…

Anladım seni, onu, ötekini. Hastalığından, sancısından, zayıf oluşundan, güçlü duruşundan sebepler çıkarmadıklarım. Aynı sızılar peyda olduğunda gözünden tanıdıklarım. Sevildiğim, bazen de terk edildiğim. Hissini, kalbimdeki yerini, gülüşünü, yazdıklarını söküp atamadıklarım… Ağlaya ağlaya sildiğim geçmişe dair hatıralarım. Ne kadar çoğul cümlesi kurduysam aslında bir o kadar da az insanla yaşadığım, her satırı kıymetli kalanlarım. Kimseye gücenmedim, incinmedim… Kalbimi canımla birlikte sürükleyenlere canın sağ olsun dedim ve geçtim.

Ansızın hiç hesapta yokken sen nereden ç … Aslında seni hiç katmasam bu yazıya… Sen bu tecrübelerin dışında başka bir yangısın. Sebepsizsin.., Belki bir imtihan belki bir lütuf…Ne olduğunu ilk defa anlamayamadığım ama anla… Yine kıyamadığım… Çok sözle uzun uzun konuşamadığım, adının geçtiği her yere yazılar yazdığım. Ne iyi ettin de geldin sen diyemediğim… Yerini yurdunu bilmiyorum senin. Sokaklarından haberim yok. Anlamak istemiyorum seni. Biliyorum anlarsam bir çocuğu sever gibi seveceğim seni…


~S'özde Yazar~

2 yorum:

  1. en son yazın bu gözüküyoooor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ekimin beşinde yazdım en son... Tamam her gün yazmıyorum buraya ama bu yine de hiç yazmadığım anlamına gelmiyo :)

      Sil

Paylaşmak Güzeldir ;)